George Brinton McClellan (ur. 3 grudnia 1826, zm. 29 października 1885) — generał major w trakcie wojny secesyjnej. Na jej początku odegrał istotną rolę w środku mobilizacji prawidłowo wyszkolonej również zorganizowanej armii na rzecz Unii. Sformował Armię Potomaku, oraz od momentu listopada 1861 do marca 1862 był głównodowodzącym Armii Unii. Mimo umiejętności drobiazgowego planowania także prowadzenia przygotowań, na polu bitwy unikał otwartych konfrontacji z agresywnymi przeciwnikami. Notorycznie przeszacowywał siły jednostek wroga również niechętnie wykorzystywał własną przewagę liczebną, w wielu przypadkach w środku kluczowych momentach bitew pozostawiając znaczne części swoich wojsk do wnętrza odwodzie.
Prowadzona wskroś McClellana wewnątrz 1862 walka półwyspowa zakończyła się niepowodzeniem. Nie udało mu się zwyciężyć stolicy Konfederatów w środku Richmond w środku stanie Wirginia, gdzie wycofał się poprzednio atakami mniejszej liczebnie armii generała Roberta E. Lee. Podczas bitwy przy Antietam udało mu się ujarzmić inwazję Lee na Maryland, jakkolwiek wbrew znaczącej przewagi liczebnej pozwolił mu na uniknięcie klęski także uzyskanie taktycznego remisu. W rezultacie prezydent Abraham Lincoln zakwestionował zdolności przywódcze McClellana, co spowodowało zwinięcie go z początku z pozycji głównodowodzącego, natomiast odtąd też dowódcy Armii Potomacu. Lincoln pył powiedzieć: "Skoro generał McClellan nie chce zabawić się swojej armii, to ja chciałbym ją na względnie pożyczyć"[1]. Mimo to, McClellan w charakterze ośrodek kierujący był ulubieńcem swych żołnierzy, bo dawał im odczuć, że ich wysokie odwaga oraz dobro są na rzecz niego priorytetem.
McClellanowi nie udało się wyżywić zaufania Lincolna, zaś sfrustrowany wielokrotnie okazywał niesubordynację. Po tym jako został odsunięty od chwili dowództwa, wewnątrz wyborach wewnątrz 1864 nieskutecznie ubiegał się o fotel prezydenta Stanów Zjednoczonych z ramienia Partii Demokratycznej, przeciwko Lincolnowi. McClellan odrzucił postulaty swojej partii obiecujące meta wojny oraz rozmowy z Konfederatami, co zmniejszyło skuteczność jego kampanii wyborczej. W latach 1878–1881 piastował urząd dwudziestego czwartego gubernatora stanu New Jersey. Ostatecznie zajął się twórczością literacką, w środku której bronił swoich decyzji podjętych w trakcie kampanii półwyspowej również wojny secesyjnej.
Chociaż większość współczesnych historyków skromnie ocenia McClellana w charakterze generała dowodzącego na polu bitwy, istnieje też wyrazista mniejszość, która twierdzi, że McClellan był umiejętnym dowódcą, zaś jego sława niesprawiedliwie ucierpiała ze strony zwolenników Lincolna, pragnących zrzucić na kogoś winę zbytnio niepowodzenia Unii. Spuścizna McClellana nie podlega zatem łatwej kategoryzacji. Gdy po wojnie poproszono Ulyssesa Granta o ocenę McClellana jak generała, odpowiedział: "McClellan jest na rzecz mnie jedną z tajemnic wojny"[2].