Armia McClellana wypłynęła z Aleksandrii w środku stanie Wirginia 17 marca 1862. Była to flotylla większa niż jakakolwiek wcześniejsza wyprawa amerykańska, transportująca 121 500 żołnierzy, 44 baterie artylerii, 1 150 pojazdów, więcej niż 15 000 koni również tony wyposażenia plus zapasów. Jak stwierdził przekonany angielszczyzna obserwator, był to "krok olbrzyma"[46]. Postęp armii z Fort Monroe, gdzie wylądowała, wzdłuż półwyspu Virginia okazał się ogromnie powolny. Plan McClellana, tak aby w charakterze najszybciej poczynić zajęcia Yorktown został udaremniony. Generał odkrył bowiem, że Konfederaci ufortyfikowali linię wewnątrz poprzek Półwyspu, zmuszając go do oblężenia miasta, co wymagało znacznych przygotowań.
McClellan wciąż wierzył wewnątrz prawda raportów wywiadowczych, które dwu- czy chociażby trzykrotnie przeszacowywały stan armii Konfederatów. Na początku kampanii generał Konfederatów, John Magruder, skutecznie bronił Półwyspu zanim o wiele większymi siłami McClellana, bo udało mu się utworzyć fałszywe wrażenie, że posiada liczne oddziały zbyt linią frontu także że nadciągają dodatkowe posiłki. Osiągnął to, rozkazując niewielkim oddziałom w szeregu przypadków przemaszerowywać do wnętrza miejscach, gdzie mogły istnieć obserwowane z dystansu innymi słowy kazał im twardo hałasować, jak dotychczasowy ułożenie ciała zasięgiem wzroku[47]. W tym czasie generał Johnston był do wnętrza stanie przekazać Magruderowi wsparcia, jakkolwiek poniekąd wtedy oddziały Konfederatów wcześniejszy wiele mniejsze, niż wskazywały na to zawyżone szacunki McClellana.
Po miesiącu przygotowań, kiedy McClellan był zdecydowany do ataku na pozycję Konfederatów do wnętrza Yorktown, dowiedział się, że Johnston wycofał swoje siły wzdłuż Półwyspu wewnątrz kierunku Williamsburga. W ten procedura McClellan został zobligowany do pogoni zbytnio Konfederatami bez siła wykorzystania ciężkiej artylerii, którą w taki sposób stricte rozmieścił poniżej Yorktown. Bitwa o Williamsburg stoczona 5 maja uznawana jest zbytnio zwycięstwo Unii dodatkowo zupa zwycięstwo McClellana, jednakowoż wojsko Konfederatów nie została zniszczona, i większości jej oddziałów do wnętrza ciągu kilku dni udało się bez szwanku odwołać na pozycje obronne do wnętrza pobliżu Richmond[48].
McClellan proszek nadzieję na jednoczesne zbliżenie się do Richmond swojej marynarki wojennej, wskroś rzekę James. Plan ten nie powiódł się po porażce sił morskich Unii 15 maja do wnętrza bitwie poniżej Drewry's Bluff, dookoła 11 km od chwili stolicy Konfederatów. Skutecznie zablokowali oni wjazd rzeką do miasta, rozmieszczając strategicznie artylerię na wysokim urwisku powyżej zakolem rzeki dodatkowo zatapiając łodzie, tworząc w środku ten modus barierę nie do przebycia[49].
Przez następne trzy tygodnie wojsko McClellana zbliżała się uprzejmie do Richmond. Generał założył bazę zaopatrzeniową wewnątrz White House Landing, gdzie profil kolejowa do Richmond przekraczała rzekę Pamunkey (żeglowny napływ rzeki York). Zdobył kontrolę ponad koleją, transportując na obszar rzeką poniżej pomocy barek lokomotywy parowe dodatkowo wagony[50].
McClellan planował ofensywę, kiedy 31 maja jego wojsko została zaskoczona na wskroś napad Konfederatów. Johnston zauważył, że oddziały Unii zostały rozdzielone wskroś wezbrane z powodu deszczu wody rzeki Chickahominy oraz proszek nadzieję zagospodarować to, by przewyższyć je przy Seven Pines plus wobec Fair Oaks. McClellan nie był do wnętrza stanie w pojedynkę zapewniać swoją armią z powodu nawrotu malarii, tymczasem jego podwładni skutecznie odparli ataki. Pomimo tego, McClellan został wystawiony na działanie krytyce zbytnio to, że nie podjął kontrofensywy, która zdaniem niektórych wewnątrz Waszyngtonie mogła umożliwiać wygrać Richmond. Podczas bitwy Johnston został zraniony dodatkowo komenda ponad Armią Północnej Wirginii przejął generał Robert E. Lee. McClellan spędził kolejne trzy tygodnie przegrupowując swoje jednostki również oczekując na obiecane posiłki, tracąc równolegle drogi pora oraz pozwalając generałowi Lee wzmocnić obronę Richmond[51].
Pod krańcowość czerwca Lee rozpoczął serię ataków znanych jak konfrontacja siedmiodniowa. Pierwsza znacząca bitwa, poniżej Beaver Dam Creek, była słabo skoordynowana wskroś Lee plus jego podwładnych oraz spowodowała znaczące straty, nie przynosząc wymiernych korzyści taktycznych, miała niewiasta natomiast charakterystyczny wpływ na samopoczucie McClellana. Zaskakujące pojawienie się na polu bitwy oddziałów generała Stonewalla Jacksona, które według raportów miały wspierać w środku odległej o wiele kilometrów kampanii do wnętrza dolinie Shenandoah, przekonało McClellana, że starszeństwo liczebna Konfederatów jest wyższa, niż zakładał[52][53].
Podczas jak Lee kontynuował swoją ofensywę poniżej Gaines' Mill na wschodzie, McClellan odgrywał pasywną rolę, nie przejmując inicjatywy dodatkowo czekając na postęp wydarzeń. Pozostawiał dwójka trzecie swojej armii bezczynnie, od nowa dając się zwieść teatralnej taktyce dywersyjnej Magrudera[54]. Nocą zdecydował się zlikwidować wojska do bezpiecznej bazy na godzina dwunasta od czasu Richmond, na części rzeki James, która była poniżej kontrolą marynarki wojennej Unii. W ten sposób, przypadkiem nieświadomie, uratował swoją armię. Lee założył, że wojsko Unii wycofa się na świt wzdłuż istniejących linii zaopatrzeniowych, zaś posunięcie McClellana opóźnił jego oddźwięk o co w żadnym razie 24 godziny[55]. Wycofując się, McClellan równolegle okazał jednak, że nie będzie do wnętrza stanie zwyciężyć Richmond, co było lecz celem jego kampanii. Bez połączeń kolejowych dostępnych z pierwotnej bazy na rzece York nie jest dozwolone było przetransportować ciężkiej artylerii niezbędnej do oblężenia. W telegramie do Sekretarza Wojny Edwina Stantona, składając sprawozdanie z tych wydarzeń, zbyt swoje niepowodzenia McClellan obwiniał administrację Lincolna. "Jeżeli uratuję tę armię, to mówię wprost, że nie za sprawą tobie, to znaczy komukolwiek innemu w środku Waszyngtonie. Zrobiliście co raptem można, by zadedykować tę armię"[56]. Na uciecha na rzecz kariery McClellana, Lincoln przenigdy nie ujrzał tych ostrych słów, gdyż zostały one ocenzurowane na wskroś telegrafistę wewnątrz Departamencie Wojny.
McClellan pył podobnie szczęście, że przegrana kampanii pozostawiła jego armię w pewnym sensie bez strat, bo z reguły był nieobecny na przestrzeni walk oraz nie powołał zastępcy, który dowodziłby wycofywaniem się wojsk[57]. Historyk wojskowości, Stephen W. Sears, napisał: "Kiedy opuścił swoją armię na przestrzeni bitw przy Glendale również przy Malvern Hill w środku czasie bitwy siedmiodniowej, był winowajca zaniedbania obowiązku. Gdyby Armia Potomacu została wewnątrz jednej z tych bitw rozbita, oraz poniżej Glendale było to wprost możliwe, może wniesiono żeby przeciwko niemu przypisanie winy zbytnio złamanie kodeksu wojennego"[58]. Podczas bitwy poniżej Glendale McClellan był 8 kilometrów dalej, zbyt wzgórzem Malvern Hill, bez telegrafu oraz zbytnio daleko, aby zapewniać armią. Podczas bitwy przy Malvern Hill przebywał na kanonierce U.S.S. Galena, która wewnątrz pewnym momencie była o 16 kilometrów w środku spód rzeki James od chwili pola bitwy[59]. Sytuacja ta stopniowy razu jednego ośmieszyła McClellana w środku oczach społeczeństwa, również w charakterze miało to miejsce, jak dał się zwieść atrapom filia przy Manassas. W czasie kampanii prezydenckiej do wnętrza 1864 komiksy w środku gazetach wyszydzały McClellana, ukazując go siedzącego bez szwanku na statku, podczas gdy do wnętrza oddali toczy się bitwa[60].
McClellan dołączył do swojej armii poniżej Harrison's Landing na rzece James. Trwała debata, oznacza to wojsko powinna pozostać ewakuowana, czyli też powinna robić próbę zacząć od nowa ofensywę na Richmond. Stosunki pośrodku Lincolnem oraz McClellanem ulegały dalszemu pogorszeniu, po tym jako McClellan zawsze domagał się posiłków plus wysłał do Lincolna długi list, wewnątrz którym przedstawił swoją strategiczną również polityczną wizję wojny, wyrażając osobisty kontra wobec abolicji i taktyce konfiskaty niewolników. Zakończył list sugestią, że winien wrócić na urząd głównodowodzącego, jednakże zdecydowaną odpowiedzią Lincolna było powołanie na to urząd generała Henry'ego Hallecka, czego nie skonsultował z McClellanem, ani co więcej go o tym nie poinformował[61]. Lincoln oraz Stanton zaproponowali komenda Armii Potomacu generałowi Ambrose'owi Burnside'owi, który pomimo tego odmówił przyjęcia tej funkcji[62].
Tymczasem wewnątrz Waszyngtonie reorganizacja oddziałów doprowadziła do utworzenia Armii Wirginii wobec dowództwem generała Johna Pope, któremu nakazano zaatakować Richmond z północnego wschodu. McClellan odmówił wsparcia armii Pope'a także opóźnił powrót Armii Potomacu z półwyspu Wirginia do tego stopnia, że podczas gdy w końcu przybył z posiłkami, wojna do wnętrza północnej Wirginii była wcześniej wewnątrz toku. Przed bitwą McClellan napisał do swojej żony: "Pope zostanie zryty także anemiczny wewnątrz pył (przez Lee)"[63]. Lee akuratnie ocenił ostrożną naturę McClellana także zaryzykował, usuwając znaczące siły z Półwyspu, by zaatakować Pope'a, który został doskonale pokonany w środku drugiej bitwie poniżej Bull Run do wnętrza sierpniu.