George McClellan

Ohio oraz strategia

U progu wojny secesyjnej znajomość sztuki wojennej również doznanie McClellana wewnątrz kolejnictwie, wskazujące na to, że mógłby z powodzeniem frapować się logistyką wojskową, uczyniły go na rzecz mobilizującej się Unii postacią znacznie pożądaną. Starali się go zaskarbić sobie na swe usługi gubernatorzy trzech największych stanów Unii: Ohio, Pensylwanii dodatkowo Nowego Jorku. Najbardziej nieugięty okazał się do wnętrza tym zakresie William Dennison, gubernator Ohio. Tak oto McClellan otrzymał rangę generała majora, zaś 23 kwietnia 1861 powierzono mu komenda powyżej ochotnikami z Ohio. W przeciwieństwie do innych oficerów Unii, pochodzących z rodzin abolicjonistów, przeciwstawiał się ingerencji rządu federalnego w środku sprawy niewolnictwa. Z tej przyczyny oficerowie Południa kierowali wewnątrz stronę McClellana nieformalne namowy do przejścia na stronę Konfederatów, ale wręcz ten nie był do wnętrza stanie zaaprobować koncepcji secesji[15].

McClellan powrócił do służby federalnej 3 maja, zostając dowódcą Departamentu Ohio, odpowiedzialnym zbytnio stany Ohio, Indiana również Illinois, tudzież od tego czasu także zbytnio zachodnią Pensylwanię, zachodnią Wirginię dodatkowo Missouri. 14 maja uzyskał wielkość generała majora dodatkowo wieku 34 lat został najwyższym rangą dowódcą armii ułożenie ciała głównodowodzącym generałem porucznikiem Winfieldem Scottem. Swój chyży promocja McClellan po trosze zawdzięczał znajomości z Salmonem Chasem, sekretarzem Skarbu, byłym gubernatorem Ohio oraz senatorem z tego stanu[16].

Równocześnie z mozolnym przystosowywaniem dopiero co wcielonych ochotników do służby oraz zakładaniem obozów ćwiczebnych, McClellan obmyślał imponującą strategię. 24 kwietnia, 4 dni po objęciu dowodzenia do wnętrza Ohio, napisał list do generała Scotta, zawierający propozycję zunifikowanej strategii wojennej. Zaprezentował dwójka alternatywne plany działań, oba obsadzające go w środku roli dowódcy. Pierwsza wniosek zakładała inwazję Wirginii na wskroś 80-tysięczną armię wzdłuż doliny rzeki Kanawha do wnętrza kierunku Richmond. Druga – wojska do wnętrza tej samej liczbie miałyby przesunąć się na południe, na wskroś rzekę Ohio do Kentucky także Tennessee. Scott odrzucił oba plany w charakterze logistycznie niewykonalne. Choć pochwalił McClellana, wyrażając głęboką wiarę w środku jego inteligencję, zapał, wiedzę oraz energię, odpowiedział listownie, że 80 tysięcy ludzi będzie z większym natężeniem przydatnych w czasie ekspedycji wewnątrz celu kontrolowania rzeki Missisipi oraz rozczłonkowania sił Konfederacji również do prowadzenia na wskroś Unię silnej blokady portów na Południu[17]. Plan ten, wystawiający na próbę wytrwałość ludności Północy, został prześmiewczo zwany wewnątrz prasie "planem Anakonda”, toż nareszcie okazał się skutecznym sposobem prowadzenia wojny. Latem plus jesienią tonus między dwoma generałami do tej pory wzrastało[18].