Sekretarz Stanton nakazał McClellanowi udanie się do Trenton wewnątrz stanie New Jersey po dalsze rozkazy, aliści żadne nie zostały wydane. Wraz z postępem wojny pojawiły się głosy, tak aby przywrócić McClellana na wysokie urząd dowodzenia, w szczególności po porażkach wojsk Unii wobec Fredericksburgiem oraz poniżej Chancellorsville, kiedy Lee znowu wyruszył na północ w trakcie kampanii gettysburskiej dodatkowo podczas gdy Jubal Early groził zajęciem Waszyngtonu do wnętrza 1864. Gdy Ulysses S. Grant został głównodowodzącym, rozważał restauracja McClellana na nieokreśloną pozycję, jednakowoż żadnej z dyspozycja nie dało się zrealizować ze względu na opozycję w środku administracji również fakt, że McClellan stanowił potencjalne zagrożenie polityczne. McClellan spędził miesiące ponad długim raportem opisującym dwa główne dowodzone na wskroś siebie kampanie również sukcesy do wnętrza organizowaniu armii, odpowiadając na głosy krytyków również uzasadniając swoje decyzje, oskarżając administrację o utrudnianie mu zadania plus niedostatek koniecznego wsparcia. Departament Wojny był przeciwny publikacji raportu, bowiem natychmiast po jego ukończeniu wewnątrz październiku 1863 McClellan oficjalnie ogłosił swoje wstąpienie na scenę polityczną jak demokrata[79].
McClellan został kandydatem demokratów wewnątrz kampanii prezydenckiej do wnętrza 1864 przeciwko Abrahamowi Lincolnowi. Podobnie w charakterze Winfield Scott, kandydował w charakterze generał armii do wnętrza aktywnej służbie, rezygnując ze swojego stanowiska tylko w środku dniu wyborów, 8 listopada 1864. Popierał dalsze postępowanie wojny także restauracja Unii, tylko projekt jego partii, napisany wskroś Clementa Vallandighama z Ohio, był temu przeciwny. Program ten zakładał natychmiastowe zaprzestanie działań wojennych plus ustalenia pokojowe z Konfederatami. McClellan był zobligowany do odrzucenia programu swojej partii, co sprawiło, że jego wojna wyborcza była trudna również pełna sprzeczności. Nie pomogło mu podobnie to, że pretendent partii na urząd wiceprezydenta, George H. Pendleton z Ohio, też opowiadał się zbytnio pokojem[80].
Głębokie podziały wśród demokratów, koherencja republikanów, którzy startowali przy szyldem "Partii Jedności Narodowej" (ang. National Union Party) dodatkowo sukcesy militarne wojsk Unii jesienią 1864 przesądziły o niepowodzeniu kandydatury McClellana. Lincoln z łatwością wygrał wybory, uzyskując 212 głosów do wnętrza Kolegium Elektorów wobec 21 głosów na McClellana, zaś w środku głosowaniu powszechnym 403 000 głosów, to znaczy 55%[81]. Podczas podczas gdy McClellan jak ośrodek kierujący był niezwyczajnie uznany wśród żołnierzy, w czasie wyborów opowiedzieli się oni zbytnio Lincolnem stosunkiem głosów co bynajmniej 3:1. Nawet wewnątrz Armii Potomacu 70% żołnierzy głosowało na Lincolna[82].